7/30/2018 03:26:00 π.μ.
0

Συνέντευξη στο περιοδικό DownTown της Κύπρου παραχώρησε την επομένη της φωτιάς που έπληξε την Κινέτα η Ζωζώ Σαπουντζάκη. Όπως είναι γνωστό το σπίτι της στην περιοχή κάηκε ολοσχερώς τη Δευτέρα 23 Ιουλίου.

Η Ζωζώ Σαπουντζάκη χαρακτήρισε το σπίτι εκείνο «το καλό» της σπίτι και τόνισε πώς μέσα του είχε ό,τι πιο πολύτιμο υπήρχε στην κατοχή της.

Πότε είδατε το σπίτι;
Σήμερα στις 6:30 το πρωί. Ήμουνα στο σπίτι από νωρίς κι έφυγα, γιατί είδα τη φωτιά από πάνω. Σκέφτηκα να πάρω κάτι μαζί μου φεύγοντας, έναν πίνακα, κάτι που να ‘χε σημαντική αξία για μένα. Δεν πήρα τίποτα. Σηκώθηκα κι έφυγα.



Μέσα στο σπίτι ήταν και τα παλιά φορέματά σας;

Τα φορέματα όχι. Σώθηκε το βεστιάριό μου. Αλλά μέσα στο σπίτι υπήρχαν οι πίνακές μου, τα πορτρέτα μου, οι φωτογραφίες μου, οι δίσκοι μου – όλο το υλικό που είχα, ήταν μέσα σ’ αυτό το σπίτι, στο σπίτι μου το καλό. Έχω κι ένα σπίτι στην Αθήνα, αλλά το σπίτι που αγαπούσα ήταν η Κινέτα. Αυτή τη στιγμή γυρίζω μ’ ένα φόρεμα. Γιατί όλα τα καλά πράγματα τα είχα στην Κινέτα – τις γούνες μου, τα παπούτσια μου, τα πάντα. Τώρα στην Αθήνα δεν έχω τίποτα. Δύο μέρες κυκλοφορώ μ’ ένα φόρεμα. Δεν έχω τίποτα’ άλλο.

Τι αισθανθήκατε μόλις είδατε το καμένο σπίτι;

Συντρίμμια! Τι να νιώσω;

Τι σκέφτεστε να κάνετε τώρα;

Τίποτα… Αυτή τη στιγμή το μόνο που σκέφτομαι είναι να είμαι καλά. Τίποτε άλλο. Σκέφτομαι επίσης τα κειμήλιά μου, τα πράγματα αυτά που δεν τα ‘χω πια. Ότι είχα έγινε στάχτη. Ότι αγαπούσα. Οι φωτογραφίες μου, τα μπαούλα, τα δώρα… Όλα! Χίλια δυο πράγματα. Όλες μου οι αναμνήσεις έγιναν στάχτη. Από παιδάκι που δούλευα, όλα τα έβαζα μέσα σ’ αυτό το σπίτι. Διάλεγα πάντα τα καλύτερα πράγματα… Από την Πόλη, θυμάμαι, κουβαλούσαμε με τη μάνα μου ένα τεράστιο χαλί… Τι να σας πρωτοπώ.

Σαν να χάσατε τη ζωή σας;

Σαν να χάθηκε κάτι από μέσα μου. Κάτι που λάτρευα! Ήταν πράγματα που τα διάλεγα, τα έψαχνα, τα πλήρωνα και τα χαιρόμουνα. Δούλεψα σκληρά από παιδάκι κι όλη μου η χαρά ήταν αυτά τα πράγματα. Ευτυχώς, μπόρεσα και έσωσα το βεστιάριό μου – αυτό σώθηκε. Μόνο αυτό. Τίποτε άλλο.

Το πιο πολύτιμο που είχατε και χάθηκε πια, ποιο ήταν;

Μία βούρτσα, απ’ αυτές που βουρτσίζεις τα ρούχα. Έγραφε «Ζωζώ». Κίτρινη η βούρτσα, μαύρο το «Ζωζώ». Μου την είχε φέρει ένα κουτσό παιδάκι, 17 χρονών, τότε στον Πειραιά που δούλευα, κοπελίτσα. Μου το έκανε δώρο. Και μου πε: «Το δούλεψα εγώ, με τα χεράκια μου!». Ότι πιο πολύτιμο είχα. Κάηκε κι αυτό.

ΠΗΓΗ: Γόβα Στιλέτο


0 comments:

Δημοσίευση σχολίου

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ' αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.